W pierwszej połowie XVI w. wieś Konotopie była własnością Stanisława Ławskiego. W 1745 r. majątek należał do pułkownika wojsk koronnych Dominika Orłowskiego herbu Lubicz, a w końcu XVIII w. do Ludwika Borzewskiego. W 1853 r. podczas publicznej licytacji majątku konotopskiego nabył go Ignacy Pląskowski herbu Oksza, właściciel dóbr Czarne. W 1870 r. majątek przejął syn Karol Pląskowski, od którego w 1892 r. nabył go Witold Czapski. Na przełomie XIX i XX w. nastąpiła częściowa parcelacja majątku. Czapski jeszcze w 1911 r. był właścicielem resztówki dworskiej. W połowie XIX w. dobra były własnością ewangelika Szmaktetera, który wzniósł murowaną kaplicę, i w niej umieścił figurę Matki Boskiej Bolesnej

W małej kaplicy w Konotopiu, znajduje się cudowna i słynąca łaskami figura Matki Boskiej Bolesnej. Do niej zdążają pielgrzymki od wielu dziesiątek lat, z sąsiednich parafii, m. in. z okolic Włocławka, Lipna, Czernikowa i części parafii diecezji płockiej. Co roku na początku września przybywają do Konotopia setki pielgrzymów z terenu prawie całej Ziemi Dobrzyńskiej.

Matka Boska Bolesna

Figura cudowna i łaskami słynąca w Konotopiu , parafii Kikół, dekanatu lipnowskiego w diecezji włocławskiej

                                          /Historia/

Figura Matki Boskiej Bolesnej – cudowna i łaskami słynąca w Konotopiu, jest przedmiotem kultu i pielgrzymek od niepamiętnych czasów, oraz, coraz hardziej rozwijającego się nabożeństwa do Matki Boskiej Bolesnej nie tylko ludności miejscowej ,ale i sąsiednich parafii, z okolic Włocław­ka, Czernikowa i częściowo parafii z diecezji płockiej.

Matka Boska jest w pozycji siedzącej, w koronie na głowie, z Panem Jezusem na łonie zdjętym z krzyża i też w koronie.  Figura ta jest niewiadomego pochodzenia, a nieproporcjonalne po­stacie Matki Boskiej i Pana Jezusa świadczą o tym, że rzeźba ta jest dzie­łem ludowego rzeźbiarza. W 1855 r., -znajdowała się najpierw w małej kapliczce oszklonej, przybitej do przydrożnego drzewa.W tym samym roku właściciel majątku Konotopie Szmakfefer – ewangielik, poruszony wydarzeniem z jego córką- buduje przydro­żną kapliczkę murowaną w tym miejscu, gdzie tradycja wskazywała miejsce szczególnych łask Matki Boskiej Bolesnej  i umieszcza tam cudowną Figurę Matki Boskiej Bolesnej. Na blasze wy­cina rok 1855.  Blacha ta z datą 1855 rok umieszczona była w fundamencie  kaplicy zbudowanej w 1948 roku. A zatem należy przypuszczać, że Figura Matki Boskiej Bolesnej w Konotopiu i Jej miejsce łaskami słynące, było szeroko znane dla wiernych okolicy już na długo przed rokiem 1855.

Figura Matki Boskiej Bolesnej w Konotopiu jest wykonana z drzewa lipowego, o wysokości 58 cm. a szerokości 32 cm.  Z racji miejsca pielgrzymkowego i szczególnego nabożeństwa wiernego Ludu do Matki Boskiej Bolesnej w Konotopiu,  Ks. Wojciech Wolski, proboszcz parafii Kikół, w roku 1937/38 buduje niedaleko od małej kapliczki, w której znajdowała się cudowna Figura Matki Boskiej Bolesnej, niewielką kaplicę z ołtarzem wewnątrz do sprawowania Ofiary Mszy św. do której zamierzał przenieść łaskami słynącą Figurę Matki Boskiej Bolesnej i tam Ją umieścić na stałe. Wybuch II wojny  światowej – 1 września 1939 roku staje na przeszkodzie tym przedsięwzięciu. Dnia 29 .11.1939  Niemcy niszczą Kapliczkę murowaną, jak i nowo wybudowaną kaplicę. Jednak Figura Matki Boskiej Bolesnej słynąca licznymi łaskami, ocalała, dzięki mieszkańcom ze wsi Grodzeń – panom – Szczepanowi Olkowskiemu i jego zięciowi Janowi No­watkowskiemu, którzy cudowną Figurę zabrali w ostatniej chwili przed zbu­rzeniem obydwóch kapliczek.

W styczniu 1940 roku, Ks. Tadeusz Szmidt, kapłan diecezji włocławskiej, przebywający w czasie okupacji niemieckiej w Kikole, sprowadza cudowną  Figurę Boskiej Bolesnej Matki do Kikoła i umieszcza Ją w kaplicy /kostnicy/ na cmentarzu przy kościele parafialnym, gdzie w ukryciu przed Niemcami od­prawiał Mszę św.  Później zostaje przeniesiona do domu parafialnego w Kikole, gdzie była odprawiana Msza św. i tam pozostała do końca okupacji niemie­ckiej. Po 1945 r., – cudowna Figura Matki Boskiej Bolesnej zostaje przenie­siona do kościoła parafialnego w Kikole i tam umieszczona w bocznym ołta­rzu, gdzie obecnie znajduje się Jej wierna kopia.

Ks. Wojciech Wolski, proboszcz parafii Kikół, po powrocie z obozu kon­centracyjnego w Dachau, w roku 1948 buduje nową kapliczkę, którą w roku 1958 Ks. proboszcz Bolesław Babinowski wewnątrz wykańcza i w tym samym roku, dnia 15 września – w Święto Siedmiu Boleści Matki Najświętszej, na życzenie Pasterza Diecezji Włocławskiej Ks. Biskupa Ordynariusza  Dr Anto­niego Pawłowskiego, cudowna Figura Matki Boskiej Bolesnej uroczyście wraca do kaplicy w Konotopiu i tu pozostaje do dziś. Otoczona szczególną czcią i nabożeństwem Ludu Bożego, który we wszystkich swoich sprawach ucieka się do Matki Boskiej Bolesnej.

Napis –   Kikół, dnia 20 lipca 1967 roku. X.W.S.

  Pielgrzymie! – Przechodniu!

Zatrzymaj się u stóp Matki Boskiej Bolesnej, klęknij i rozważ przez chwilę w sercu swoim Słowa skierowane do Ciebie: „0 wy wszyscy, którzy przechodzi­cie drogą, spojrzyjcie i zobaczcie, czy jest boleść jako boleść moja„.