Zgodnie z nauczaniem Kościoła katolickiego wierni mogą nie tylko odmówić modlitwę tudzież zamówić mszę świętą za osobę zmarłą, ale również mają prawo ofiarować za nią odpust zupełny lub cząstkowy, który – mówiąc potocznie – toruje duszy czyśćcowej drogę do nieba.

Aby uzyskać odpust dla siebie bądź osoby zmarłej (nie można uzyskać go dla innej osoby żyjącej), należy spełnić następujące warunki:

1) nie być przywiązanym do jakiekolwiek grzechu, nawet grzechu lekkiego (w razie braku tej całkowitej dyspozycji da się uzyskać odpust cząstkowy, ale nie zupełny);

2) znajdować się w stanie łaski uświęcającej (lub przystąpić do spowiedzi sakramentalnej, która ten stan przywróci);

3) przyjąć komunię świętą;

4) odmówić dowolną modlitwę w intencjach Ojca Świętego;

5) wykonać jedną z czynności związanych z odpustem (czynności te zostały wymienione szczegółowo w dokumencie kościelnym Enchiridion Indulgentiarum, którego czwarte wydanie ukazało się w 1999 r.; ponadto w naszym kraju obowiązuje również Dekret o związaniu odpustów z Koronką do Miłosierdzia Bożego z 12 stycznia 2002 r.).

Warto zaznaczyć, że w przypadku ofiarowywania odpustu nie ma konieczności wymieniania konkretnego imienia i nazwiska osoby zmarłej. Wystarczy bowiem, że ofiarujemy odpust w intencji duszy cierpiącej w czyśćcu.