Po przybyciu do Pałacu Książęcego Leon XIV został powitany przez Alberta II, księżną Charlène i ich dzieci, Gabrielę i Jakuba na Dziedzińcu Honorowym, gdzie odbyła się ceremonia powitalna.
Po odegraniu hymnów narodowych, defiladzie Gwardii Honorowej, oddaniu hołdu fladze Karabinierów Księcia oraz przedstawieniu delegacji, papież i książę weszli do pałacu na wizytę kurtuazyjną. W Salonie Rodzinnym odbyło się spotkanie prywatne, po którym nastąpiła wymiana darów i oficjalna sesja zdjęciowa.
Książę Monako ofiarował Ojcu Świętemu
- – Relikwiarz wraz z etui opatrzonym herbem książęcym; jego wymiary to: wysokość 53,3 cm x szerokość 29,8 cm x głębokość 15,7 cm. Jego przybliżona waga wynosi poniżej 3 kg.
- – Książka typu „bel libro”, oprawiona w skórę w formacie A4 (wys. 29,7 cm x szer. 21 cm), w tym samym kolorze co skrzynia relikwiarza i również ozdobiona herbem książęcym, wykonana specjalnie dla Jego Świątobliwości, której 80 bogato ilustrowanych stron dotyczy Jego przodków z Mentony i Monako, ze szczególnym uwzględnieniem ich aktów stanu cywilnego i drzewa genealogicznego, oraz o Monako takim, jakim znali je Jego przodkowie w swoich czasach.
3°- Tryptyk filatelistyczny wykonany specjalnie dla Jego Świątobliwości, zawierający w szczególności znaczek pocztowy upamiętniający podróż apostolską Ojca Świętego do Księstwa oraz kopertę pierwszego dnia obiegu, podobny do tryptyku związanego z emisją filatelistyczną znaczka Roku Świętego 2025, który Książę miał zaszczyt wręczyć Jego Świątobliwości po zakończeniu audiencji generalnej w środę 10 września 2025 r. Po otwarciu wkładka ma 65 cm długości, a po zamknięciu 21,6 cm. Wysokość wynosi 25 cm. Grubość pudełka wyniesie około 1,5 cm.
Natomiast Leon XIV przekazał w darze dla księcia Alberta II mozaikę inspirowana freskiem przedstawiającym św. Franciszka, autorstwa Cimabue (Cenni di Pepo) z końca 2 poł. XIII wieku, znajdującym się bazylice dolnej w Asyżu. Jest to fragment całości noszącej tytuł „Dziewica z Dzieciątkiem w majestacie, na tronie”. Według tradycji fresk zawiera najwierniejszy wizerunek i portret św. Franciszka.
Na zakończenie wizyty papież i książę wyszli na balkon pałacu, skąd pozdrowili zgromadzonych mkieszkańców.
Witając Ojca Świętego panujący w Monako Książę Albert II podkreślił historyczny wymiar papieskiej wizyty, która zapisze się w dziejach Księstwa. Przypomniał, że tożsamość tego miasta-państwa od wieków opiera się na wierze katolickiej oraz ścisłej więzi ze Stolicą Apostolską. Historia Monako jest bowiem nierozerwalnie związana z Kościołem – od św. Dewoty, przez uznanie suwerenności przez papieży, aż po utworzenie archidiecezji przez św. Jana Pawła II w 1981 roku. „Dlatego też nasza Konstytucja, choć gwarantuje wolność wyznania, uznaje katolicyzm za religię państwową. W czasach głębokich przemian i duchowej posuchy nasza wiara stanowi naszą siłę. Przyczynia się ona, podobnie jak monarchia, do tego, że Monako nieustannie poszukuje równowagi między wymogami teraźniejszości a potrzebami długoterminowymi” – stwierdził Albert II. Zaznaczył, iż wiara pozostaje fundamentem społeczeństwa Monako, inspirując działania, solidarność i życie wspólnotowe jego mieszkańców.
Mówiąc o roli tego miasta- państwa na arenie międzynarodowej książę Albert II zaznaczył jego zaangażowanie w budowanie pokoju opartego na sprawiedliwości, dialogu i pojednaniu. „Wiemy również, że małe państwa mogą przyczynić się do poprawy świata, pod warunkiem, że pozostaną wierne swoim wartościom i będą silne w swojej determinacji” – zaznaczył monarcha. Podkreślił także zaangażowanie Monako w ochronę stworzenia, uznając ją za wspólną odpowiedzialność i wyraz troski o godność człowieka.
Albert II podkreślił, iż wizyta Leona XIV jest dla niego osobiście i dla mieszkańców Monako źródłem nadziei i inspiracji. Umacnia ich w podążaniu drogą wiary, wierności Chrystusowi oraz budowania przyszłości opartej na pokoju i solidarności.
Natomiast Ojciec Święty wskazał na rolę małego miasta-państwa, jakim jest Monako we współczesnym świecie.
Papież podkreślił silną więź Monako z Kościołem i wiarą katolicką. Wskazał na jego powołanie „do spotkania i pielęgnowania przyjaźni społecznej, które są dziś zagrożone przez powszechny klimat zamknięcia i samowystarczalności. Dar niewielkiego terytorium i żywe dziedzictwo duchowe angażują wasze bogactwo w służbę prawa i sprawiedliwości, zwłaszcza w historycznym momencie, w którym demonstracja siły i logika nadużywania władzy szkodzą światu i zagrażają pokojowi” – stwierdził Leon XIV. Zachęcił do władze do podejmowania odpowiedzialności w tej dziedzinie.
Ojciec Święty podkreślił wielką różnorodność narodową i kulturową mieszkańców Monako. Wezwał do odpowiedzialnego wykorzystania otrzymanych darów, aby służyły dobru wspólnemu, a nie były zatrzymywane dla siebie.
Przypominając, że w kraju tym, jako jednym z nielicznych na świecie wiara katolicka posiada status religii państwowej, papież wskazał, iż fakt ten „zobowiązuje chrześcijan do tego, by w świecie stawali się królestwem braci i sióstr, obecnością, która nie przytłacza, lecz podnosi, która nie rozdziela, lecz łączy, gotową zawsze z miłością chronić każde ludzkie życie, w każdym czasie i w każdych warunkach, aby nikt nigdy nie był wykluczony ze stołu braterstwa” – podkreślił Leon XIV.
Ojciec Święty zwrócił uwagę na zadanie pogłębiania nauki społecznej Kościoła oraz opracowywania dobrych praktyk lokalnych i międzynarodowych, które ukażą jej przemieniającą moc. Zachęcił mieszkańców Monako, aby ich tradycja wiary pomogła im odpowiadać na współczesne wyzwania z mądrością i odwagą.
Następnie papież wpisał się do Księgi Honorowej w Salon des Glaces, a po przedstawieniu rodziny w Salle des Gardes wraz z księciem zszedł na Dziedziniec Honorowy. Książę ukazał dwa freski na fasadzie przedstawiające wizytę papieża Pawła III w 1538 r. oraz przejazd trumny papieża Pius VI w 1802 r. Na koniec obaj weszli do kaplicy na chwilę modlitwy. O godz. 10.54, Leon XIV udał się samochodem otwartym do katedry Niepokalanego Poczęcia na spotkanie ze wspólnotą katolicką.
Całe przemówienie Ojca Świętego można przeczytać TUTAJ